|
Polacy Wy nic nie wiecie dziecku wystarczy jak go tylko nie okradniecie!
Społeczeństwo( dla waszego zrozumienia) liczy 300 osób. Dzieci w wieku 0-25 lat -100 osób (rocznie czworo dzieci się rodzi) Dorośli w wieku 25-50 lat -100 osób (liczba pracujących-50 rodzin z dwójką dzieci) Emeryci 50-75 lat-100 osób (rocznie czworo umiera) Każdy człowiek wypracuje i dostanie wypłaty w przeliczeniu na punkty 75 p .czyli 1 p. w przeliczeniu na rok bo każdy żyje 75 lat. Przy tak założonej więc wydajności i długości życia zarobki dorosłych to 25*3 p.= 75 p. Każdy człowiek w tym społeczeństwie w ciągu życia wypracuje więc 75 p. i 75 p. na niego przypadnie - 25 p. w dzieciństwie (dostaje od rodziców) , 25 p. gdy pracuje- przypadnie na niego tyle( bo resztę z zarobionych odda dziecku i na emeryturę ) 25 p. na emeryturze. Załóżmy, że minęło sto pokoleń (2500 lat)i dalej społeczeństwo to liczy 300 osób (przyrost naturalny równy zero) Podstawowe wnioski wynikające z tego przykładu dla prawidłowej ekonomii są więc takie:
1. -żadne dziecko z tego społeczeństwa nie potrzebuje pomocy bo i tak każde jak dorośnie na siebie zapracuje.( Dlaczego więc istnieją w naszym społeczeństwie wszelkiego rodzaju instytucje, fundacje orkiestry pomagające dzieciom?) -Kto dzieciom pomaga ten dzieci poniża i nie nagrody doczeka lecz kary!
2. -kto z dorosłych nie zwraca kosztów swojego wychowania następnym dzieciom ten te dzieci okrada.
3. -jeśli którykolwiek z rodziców z tego społeczeństwa powie, że życie stracił pracując po to by wychować dzieci -to kłamie bo każdy z tego społeczeństwa zaledwie na siebie zapracował.(NIC Z JEGO PRACY NIE PRZYPADŁO INNEMU CZŁOWIEKOWI LECZ WSZYSTKO TYLKO JEMU) (tak właśnie wy Polacy w dużej większości się zachowujecie jeszcze na siebie nie zapracowujecie a już wydaje się wam że dzieciom pomagacie)
4. - po przeżyciu 75 lat jeden z przedstawicieli tego społeczeństwa staje przed Bogiem i mówi: wiesz, że dałem się przebadać i okazało się że byłem bezpłodny. Wychowywałem więc dwoje nie swoich dzieci, kochałem je jednak i życie im poświęciłem. Zalewać mogłeś tam na ziemi , skręcaj na lewo, nikomu życia nie poświęciłeś bo tym dzieciom zaledwie zwróciłeś to co przekazałem ci przez twoich rodziców. Jedynie więc na siebie zapracowałeś, nie ma też dla mnie znaczenia którym dzieciom oddajesz swoje dzieciństwo bylebyś oddał. Ten `puchar przechodni' nie jest bowiem niczyją własnością-rodzice `dają' go dziecku rodzicom `dają' dziadkowie, dziadkom pradziadkowie, pradziadkom ......Adam i Ewa im zaś ja! Kto ten puchar zawłaszcza jest jak złodziej traktowany . Twoje szczęście, że nie zostałeś złodziejem.
|
